απλά... Ακατάταχτος

Καλώς ορίσατε...
Τι είναι εδώ; Καλή ερώτηση... Ειλικρινά δε μπορώ ή ίσως και να μη θέλω να το προσδιορίσω, ίσως για να μη χάσω την ουσία . Γιατί η ουσία συνήθως δε βρίσκεται στις επεξηγήσεις. Βρίσκεται μέσα στον καθένα μας. Και όταν συναντηθούνε κάποτε άνθρωποι που κρύβουν μέσα τους , ίδια κομμάτια της ουσίας που λέγαμε, τότε όλα γίνονται από μόνα τους. Αβίαστα.
Αν νιώθεις, πως οι ουσίες μας , "συγγενεύουν" , ίσως μπορέσουμε να ψάξουμε μαζί, νέους τρόπους. Νέους τρόπους συνύπαρξης και συνδημιουργίας του κόσμου μας. Να προτείνουμε θετικές λύσεις και να φτιάξουμε καινούρια όμορφα πράγματα.
Να μην κολλήσουμε στην κριτική απέναντι στο , αδιαμφισβήτητα, στείρο και μουντό , σημερινό μοντέλο διαβίωσης, που μας επιβάλουνε γλυκά , με κάθε τρόπο. Να αφήσουμε τη γκρίνια και να βοηθήσει ο ένας τον άλλον, ώστε να να γίνει ο κόσμος μας , αν όχι παράδεισος, τουλάχιστον πιο όμορφος, πιο ανεκτικός, πιο ελευθερος.
.........................

Για να μπείτε στο πνεύμα του Ακατάταχτου
διαβάστε πρώτα το κείμενο "ΟΙ ΑΠΟΓΕΙΩΜΕΝΟΙ"

Ακόμα , ξεκίνησε η προσπάθεια για φόρουμ. Πάντα χωρίς αρχηγούς και κανόνες. Όσοι δυσ-πιστοί ... προσέλθετε!! Και βλέπουμε...

Forum "ΟΙ ΑΚΑΤΑΤΑΧΤΟΙ"

Επίσης, υπάρχει και η στατική παραδοσιακή ιστοσελίδα (του ιδίου βαρεμένου) όπου υπάρχουν και περισσότερα παλαιότερα κείμενα...

Καλό σου ταξίδι  Μάο...

καλό σου ταξίδι...

Η κρίση, πουλάει πολύ.

Φαίνεται πως, για μια ακόμη φορά ,θα την πληρώσουμε εμείς.
Οι τράπεζες ενισχύονται με χρηματικά ποσά, γιατί η επιβίωση τους, είναι πολύ κρίσιμη για το σύνολο της οικονομίας.
Αναρωτιέμαι με το απαιδευτο μυαλό μου, γιατί αφού ο ρόλος των τραπεζών, είναι τόσο σημαντικός για κάθε οικονομική δραστηριότητα, γιατί ,φαγωθήκαμε να κάνουμε όλες τις τράπεζες ιδιωτικές. Γιατί δεν κράτησε το κράτος αυτό τον ρόλο; Πως και γιατί, μας πέρασε από το μυαλό , ότι το ιδιωτικό κεφάλαιο, μπορεί να διαχειριστεί τη ροή του χρήματος, το οποίο στην ουσία, όπως είναι φτιαγμένη η κοινωνία μας, επηρρεάζει τα πάντα, ενώ στην ουσία του, είναι ένα τίποτα;
Τουλάχιστον, αν οι τράπεζες, ήταν κρατικές, θα ήξερα ποιον να βρίσω για την αποτυχία τους, να δημιουργήσουν ένα πλαίσιο συνύπαρξης, όπου όλοι οι άνθρωποι, θα έχουν δικαίωμα στη ζωή. Τουλάχιστον στα βασικά αγαθά της.  Θα είχα τη ψευδαίσθηση έστω, πως με τη ψήφο μου, θα επέλεγα εγώ, ποιος θα διαχειρίζεται αυτό το "νευραλγικό" κομμάτι της κοινωνικής μας ζωής.

Τώρα ποιον να βρίσω; Τα golden boys?  Τραγικό...δηλαδή να τους πούμε, "Ρε, γιατί είστε τόσο γαιδούρια; δε βλέπετε ότι ο κοσμάκης πεινάει; τι είναι αυτά τα μπόνους ρε; Θα φωνάξουμε τον Ομπάμα να σας μαλώσει αν το ξανακάνετε."

Να κατηγορήσουμε ιδιωτικές επιχειρήσεις, και ομίλους επιχειρήσεων, γιατί δε σχεδίασαν σε μακροχρόνιο πλάνο, παρά μόνο κυνηγούσαν , αυτό ακριβώς, ο οποίος είναι ο νομιμος σκοπός της ύπαρξης τους: το κερδος. ?
Το κέρδος, όχι για το σύνολο της κοινωνίας. Το κέρδος για την επιχείρηση. Το κέρδος για την τράπεζα. Αυτή είναι η δουλειά τους. Δεν έχουν καμία υποχρέωση , ούτε νομική, ούτε ηθική, να δουλεύουν για το δικό μας "καλό". Δεν είναι φιλανθρωπικές οργανώσεις.

Και ειλικρινά , δε μπορώ να καταλάβω, τι περιμένουμε να αλλάξει, ενισχόντας αυτό το καθεστώς, με κρατικές βοήθειες, τις οποίες στην ουσία, πάλι εμείς θα τις πληρώσουμε.

Εντάξει, το ξέρω, πως μία κρατικοποίση όλου αυτού του τομέα ,δε θα έλυνε και πολλά θέματα. Αλλά , το ξαναλέω. Θα είχαμε την ψευδάισθηση έστω , της επιλογής. Τώρα, μας κοροιδεύουν μέσ τα μούτρα μας.

Επίσης, δεν καταλαβαίνω, γιατί έιναι ανάγκη, όλα, να λειτουργούν με χρήμα. (Προφανώς ρε ηλίθιε, γιατί έτσι είναι πολύ πιο βολικό να ελέγχονται...αρκεί απλά να ελέγχεις την κυκλοφορία του χρήματος, και ελέγχεις τα πάντα)

Επίσης δεν κατάλαβα, πως ένας άνθρωπος, πουλάει ένα σπίτι που είχε στο χωριό του π.χ., με τα λεφτά αυτά , αγοράζει μετοχές στο χρηματιστήριο, και ξαφνικά, (λέμε τώρα) χάνει όλα τα λεφτά... Για να γίνει εκείνο το σπίτι, χρειάστηκαν ώρες δουλειάς, από πολλούς ανθρώπους.  Το σπιτι, είχε μία χρησιμότητα, ήταν κάτι το ...πολύ συγκεκριμμένο. Που πήγε όλος εκείνος ο κόπος του ανθρώπου, που δούλεψε, για να το φτιάξει, ή για να πληρώσει άλλους να του το φτιάξουνε; Έγινε μετοχές....ένα κωλόχαρτο...και τίποτα παραπάνω, που κάποιοι έχουν τη δυνατότητα να μας λένε, πότε αξίζει, και πότε δεν αξίζει. Ο χρόνος που αφιερώνει ο άνθρωπος, ο μόχθος του , ο ιδρώτας του, δεν αξίζουν ξαφνικά, τίποτα, γιατί ...σύμφωνα με ένα περίπλοκο οικονομικό-τραπεζοπιστωτικό σύστημα....αξία έχουν τα κωλόχαρτα. Και μάλιστα η αξία τους, αλλάζει , πάλι, σύμφωνα με το ίδιο περίπλοκο σύστημα, και θέλουν να μας πείσουν, ότι δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να εκμετταλευτεί αυτή, την περιπλοκότητα.

Δε ξέρω παραπάνω οικονομικά, και προφανώς μου λείπουν πολλές παράμετροι του προβλήματος. Αυτές οι απλοικές αποριές όμως, με στοιχειώνουν. Δε ξέρω πως , ακριβώς λειτουργεί, το σύστημα. Βλέπω όμως, τα αποτελέσματα του. Και δε νομίζω πως είναι αποτέλεσμα της ανεπάρκειας του. Πιστέυω πως κάποιοι οφελούνται ακριβώς από αυτή την ανεπάρκεια του, από αυτές τις περιοδικές κρίσεις. Έτσι νομίζω.

Και δε μπορώ να μην αναρωτηθώ : Και γιατί να είναι έτσι;

Αν δεν κάνω λάθος, στην τελική του ανάλυση, το κάθε χρηματο-πιστωτικό σύστημα, βασίζεται στην πίστη μας σε αυτό.   Γιατί να πιστεύουμε ακόμα σε αυτό;

(όλες οι ερωτήσεις, ήταν ρητορικού περιεχομένου. Νομίζω, πως ξέρουμε ήδη τις απαντήσεις) 
-(

Σήμερα, πιστεύω, πως δεν πρέπει να κολλήσουμε σε ταμπέλες. Να μην κολλήσουμε απλά, σε όσους, έκαψαν και κατέστρεψαν. Να μην κολλήσουμε στα πλιάτσικα. Να μην αφορίζουμε
Να επικεντρωθούμε στην ουσία.
Και ουσία για μένα είναι, ότι πολύς κόσμος, αγανάκτησε. Τα περισσότερα παιδιά , αγανάκτησαν. Δε βλέπουν κανένα φως στο τούνελ. Είναι δυστυχισμένα. Αυτό κρατάω εγώ, από την όλη υπόθεση. Και επίσης, δε ξεχνάμε, και την κρατική βία. Έστω και αν δεν αντιπροσωπεύει όλη την ελληνική αστυνομία, ο μπάτσος, που δολοφόνησε τον πιτσιρικά, δεν παύει να μην είναι μεμονωμένο φαινόμενο, κακά τα ψέματα. Και φταίμε όλοι μας, με την ανοχή μας τόσα χρόνια. Πλέον , πρέπει να καταγγέλουμε άμεσα κάθε κατάχρηση εξουσίας. Μικρή και μεγάλη. Να νιώσουν στην ΕΛΑΣ, ότι είναι υπηρέτες μας, όχι μπαμπούλες μας.
Οι αναρχικοί, πρέπει κάποτε να καταλάβουν, ότι δεν είναι υποχρεωμένος όλος ο κόσμος, να συμφωνεί μαζί τους.
Υπάρχει, και η ειρηνική αναρχία. Υπάρχουν, και οι ειρηνικές αντιδράσεις. Υπάρχει και η δημιουργία, αντί της καταστροφής.
Πως καταστρέφεις το χθες, χωρίς να έχεις καν, σχεδιάσει το αύριο; Απλά, καίμε, για να ανθισει κάτι νέο; Τι είναι οι ανθρώπινες κοινωνίες; Χωράφια με σιτάρι;

Η κοινωνία, ίσως δε γουστάρει την αλλαγή, μέσω της καταστροφής και της επαναγέννησης(επανάστασης). Ίσως προτιμάται πλέον, ο τρόπος της ειρηνικής εξέλιξης. Δεν είμαστε πια , ζώα στη ζούγκλα. Μπορούμε και αλλιώς.

Διακρίνω ένα νέο ρεύμα ανθρώπων, που θέλει να αλλάξει ο κόσμος, αλλά όχι όπως θέλουν κάποιοι, αρμόδιοι επαγγελματίες"επαναστάτες". Θέλουμε αλλιώς. Ίσως να μη ξέρουμε ακόμα το πως, αλλά αυτό είναι θετικό.
Νομίζω, πως η εποχή μας, έχει όλες τις προυποθέσεις, για να γίνει η εποχή του ελεύθερου ανθρώπου. Έστω και σιγά σιγά...
Και όχι, δεν είμαι φαντασιόπληκτος, ούτε υπεραισιόδοξος. Κοιτάξτε γύρω σας, και θα δείτε παντού, μικρές μονάδες δημιουργικής αντίστασης. Χωρίς ταμπέλες, χωρίς κλειστές ιδεολογίες...
Απέναντι τους, είναι και το Σύστημα, και το Αντι-Σύστημα, όψεις , του ίδιου νομίσματος, που απαιτούν να τα ξεπεράσουμε συνολικά, αν θέλουμε να ξεφύγουμε , από φαύλους κύκλους...

Οι τράπεζες, χρειάζονται τη βοήθεια μας.

Οι τράπεζες, πρέπει να στηριχτούν. Το σύστημα , πρέπει να επιβιώσει.

Πρέπει να σώσουμε τον κόσμο μας. Και ο κόσμος μας, είναι το χρήμα.

Και το χρήμα, το διαχειρίζονται μέσω των τραπεζών.

Χωρίς τις τράπεζες, δε γίνεται.

Πρέπει να σώσουμε την ελεύθερη οικονομία. Ακόμα και αν αυτή δείχνει ανίκανη να εξελιχθεί.

Πρέπει να σώσουμε την ελεύθερη οικονομία, με κρατικές παρεμβάσεις. ?

Πρέπει να σώσουμε και το χρηματιστήριο.  Είναι ο καθρέφτης της ανάπτυξης μας.

Χωρίς εταιρίες και μετοχές, θα είμαστε υποανάπτυκτοί.

Και πάνω από όλα, πρέπει να κάνουμε υπομονή.

Τώρα που οι καιροί, είναι , για μια ακόμα φορά, δύσκολοι.

Πρέπει να σκύψουμε και πάλι το κεφάλι. Τέλος οι απαιτήσεις.

Στον κόσμο, δεν υπάρχουν χρήματα.

Πως να ζητάς, καλύτερη ζωή, όταν δεν υπάρχουν χρήματα, στις τράπεζες;

Τρελός είσαι;

Πριν κάποιες μέρες, μας αποχαιρέτησε για πάντα , ο παππούς. Ο συνωνόματος μου. Έφυγε, θα έλεγα, πλήρης. Την τελευταία φορά που τον έιχα δει, μας είπε...πως είχε ζήσει τη ζωή του, ήταν χαρούμενος, για τα παιδιά του, τα εγγόνια του, και το δισέγγονο του, που τότε, ήταν ακόμα στην κοιλιά της γυναίκας μου.
Περήφανος, σοβαρός, αξιοπρεπής, μέχρι την τελευταία του στιγμή. Δεν ήθελε να ενοχλεί κανέναν.

Έζησε την κατοχή, τον εμφύλιο, επέζησε και από δεξιούς , και από αριστερούς, σε μία εποχή, που έπρεπε θέλεις δε θέλεις, να επιλέξεις στρατόπεδο. Φτώχειες, πολέμοι, ρουφιάνοι, πείνα, και άλλα πολλά καλά , που πέρασε η γενιά του. Παλέψανε, δουλέψανε, προσπαθήσανε. Για να είμαστε εμείς, λίγο πιο άνετοι.

Να σαι καλά , παππού, εκεί που είσαι.
Μακάρι, να νιώσουμε όλοι, την πληρότητα που εισέπραξες , από τη ζωή.

Αντίο

Χθες, είχαμε πολύωρα επεισόδια στην Αθήνα. Σκηνές άγριας δύσης. Εκδηλώσεις της Χρυσής Αυγής, εκδηλώσεις των "αναρχικών", πέτρες , λοστοί, μολότωφ, δακρυγόνα, και όλα τα συναφή. Η αστυνομία φαίνεται πως , δεν ήταν αμερόληπτη. Και γιατί να είναι άλλωστε. Δεν είναι αυτή η δουλειά της.Οι σκηνές που είδα στην τηλεόραση, οι οποίες έδειχναν , κουκουλοφόρους τύπους, μαζί με τους κρανιοφόρους μπάτσους, να πετάνε πέτρες και άλλα αντικείμενα, ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΟΙ, εναντίον των λεγόμενων "αντιεξουσιαστών", δεν αφήνουν πολλά περιθώρια παρεξήγησης.

Οι μπάτσοι γουστάρουν τους Χρυσαυγίτες περισσότερο από τους αναρχικούς, κατι το οποίο είναι πολύ λογικό, αν σκεφτεί κανείς την ιστορία καθώς και τον σκοπό λειτουργίας της Αστυνομίας. Άλλωστε , δεν αμφιβάλλω , ότι κάποιοι αστυνομικοί θα είναι γραμμένοι σε ακροδεξιές οργανώσεις, ενώ σε ακροαριστερές, αποκλείεται.
Πάντως, αφού ακόμα και τα κανάλια το παραδέχτηκαν, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο, όλη η φάση να στήθηκε έντεχνα. Είναι βολικό, αν το καλοσκεφτεί κανείς. Και όχι μόνο στη συγκεκριμένη περίπτωση. Χρόνια τώρα.

Δεν λέω πως όσοι συμμετείχαν είχαν τέτοια πρόθεση. Όχι , αλίμονο. Οι άνθρωποι που καταλήγουν στους δρόμους, να σκοτώνονται , μεταφορικά και κυριολεκτικά, για την ιδεολογία τους, σίγουρα δεν σκέφτονται τίποτα διαφορετικό. Είναι 100% αυθεντικοί, κατά τη γνώμη μου.
Αυτό όμως δε σημαίνει , πως με την φανατική αυτή στάση, δεν επιτρέπουν σε κάποιους να τους εκμεταλλευτούν, και να τους χρησιμοποιήσουν.

Και οι Χρυσαυγίτες είναι φανατικοί, και οι "αναρχικοί". Δεν έχει και τόση σημασία η ταυτότητα της ιδεολογίας. Μεγαλύτερη σημασία για μένα, έχει ο τρόπος που επιλέγει κάποιος να κάνει την ιδεολογία του, βιώματα. Ο τρόπος που σκέφτεται. Το πόσο απόλυτος είναι. Το πόσο φανατικά πιστεύει, ότι και να πιστεύει. Ο τρόπος αντιμετώπισης των διαφορετικών απόψεων. Το επίπεδο της ανεκτικότητας του. Το επίπεδο της ομαδοποίησης του. Ο σεβασμός στο διαφορετικό.
Αν και δεν κρύβω, πως συμπαθώ περισσότερο τις αναρχικές ιδέες , από τις εθνικιστικές, δε μπορώ παρά να αηδιάσω, για τη συμπεριφορά και των δύο ομάδων. Ομάδων....Αλήθεια , πως γίνεται οι αναρχικοί να κάνουν Ομάδες; Τι νόημα έχει μία απελευθέρωση από τις εξουσιαστικές ιδέες, αν καταλήγεις μετά να φτιάχνεις "ομάδες κουκουλοφόρων"; Τι νόημα έχει η πάλη για τον αυτοπροσδιορισμό, όταν επιτίθεσαι σε όποιον θέλει να αυτοπροσδιορίζεται αλλιώς; Τελικά τι θέλουν οι δηλωμένοι "αντιεξουσιαστές-αναρχικοί" κουκουλοφόροι; Θέλουν την απελευθέρωση για όλους, ή μόνο για όσους συμφωνούν μαζί τους;

Για την αστυνομία, δε χρειάζονται πολλά σχόλια...Τη δουλειά της κάνει. Είτε διαλύοντας συγκεντρώσεις, είτε αφήνοντας τες, να παρεκτραπούν, καμιά φορά , βοηθώντας ακόμα και στην ...κλιμάκωση της παρεκτροπής.

Καταλήγω σε ένα συμπέρασμα, που κρατάω για την πάρτη μου, σε σχέση με όλους αυτούς τους κουκουλοφόρους.

Όσοι φανατικοί , είτε αναρχικοί, είτε χρυσαυγίτες, είτε ...ότι άλλο θες, προσπαθούν να επιβάλουν την ιδεολογία τους , ακόμα και με τη βία, ...να πάνε να γαμηθούνε ΟΛΟΙ τους.

Αν ήθελε ο υπόλοιπος κόσμος να ζήσει χωρίς την ανάγκη για εξουσιαστικές δομές, θα το είχε κάνει. Ή τουλάχιστον, όφειλε να προσπαθήσει να το κάνει.
Αντιστοίχως , αν ήθελε, από την άλλη μεριά, να ζει σε ολοκληρωτικά , εθνικιστικά καθεστώτα, θα το επέλεγε, η όφειλε να προσπαθήσει.
Σεβαστείτε τους υπολοίπους. Μην επιβάλετε τις ιδέες σας με τη βία. Μην προσπαθείτε να μας σώσετε. Φτάνουν οι σωτήρες.
Μπορείτε να "παλέψετε" για τις ιδέες, και χωρίς τη χρήση βίας, και χωρίς να είστε φανατικοί, και χωρίς να είστε απόλυτοι. Με αυτόν τον τρόπο, κατά τη γνώμη μου, θα είστε και πιο αποτελεσματικοί.

ΘΕΛΩ ΤΟ ΦΩΣ        

Είναι κάτι που με στριμώχνει  στη γωνία
και μου ζητά να αλλάξω στάση ζωής
Μου λέει πως είμαι σε περασμένη ηλικία
για να το παίζω αμφισβητίας και ιδεαλιστής

Αν δε θ' αλλάξω , δε θα μπορέσω να γίνω
ευτυχισμένος , δίχως σκοτούρες και σκέψεις
Κι αν δεν κοιτάξω , τη ζωή μου να φτιάξω
θα μείνω μόνος , θλιβερός , τιποτένιος ,
                             ( και άλλες άσχημες λέξεις )

Μα εγώ αντέχω , ή έτσι θέλω να πιστεύω
να μην πουλήσω τη ψυχή μου , το παλεύω
Με νύχια και δόντια , με άγρυπνες νύχτες
με άδειες μέρες , μ' ένα κεφάλι που πάει να σπάσει

Με κρύες σκέψεις πως είμαι μόνος
πως δεν υπάρχω για κανέναν άλλο
Είναι απέραντος αυτός ο πόνος
και δε ξέρω αν αξίζει τον κόπο

Μα θα κρατήσω σαν πολύτιμος λίθος
δεν το αντέχω να γίνω ένα με το πλήθος
Μένω έξω κι απ' τα μικρά κοπάδια
που τάζουν καινούργια πιο όμορφα σκοτάδια&
Όμως εγώ &
Θέλω το φως&

Το παρακάτω κείμενο υπάρχει στην ιστοσελίδα του deoxy.org
Προσπάθησα να το μεταφράσω στα ελληνικά και ...ιδού , το αποτέλεσμα!
Συμφωνώ στα περισσότερα από τα προτεινόμενα, αλλά, για να πω την αλήθεια ...θα ήθελα να το επεκτείνουμε ή να το τροποποιήσουμε , βάσει των ειδικών , ελληνικών συνθηκών. Όπως και να το κάνουμε , είμαστε πιο ιδιόρυθμοι! Δύσκολα μας κάνουν τα ...εισαγόμενα!

*Το θέμα έχει σηκωθεί και στο φόρουμ

Απλές Πράξεις

1. Πρόσεχε που και πως σπαταλάς τα χρήματα σου. Πρόκειται να καταλήξουν σε εταιρίες που δεν ενδιαφέρονται για σένα; Που καταστρέφουν το περιβάλλον, σκοτώνουν ζώα, και η συμπεριφορά τους απέναντι στους εργαζόμενους τους είναι απλά.. σκατά; Προσπαθούν όσο πιο σκληρά μπορούν, να σου πουλήσουν ένα καρκινογόνο προϊόν; Είναι οι διαφημίσεις τους σχεδιασμένες ώστε να σε χειραγωγούν , να σε κάνουν να νιώθεις ανασφαλής ή και να δείχνει το προϊόν τους παραπάνω από ότι είναι πραγματικά;
   Δε χρειάζεται να δίνεις σε αυτούς τους καριόληδες τα λεφτά σου ! Αγοράζεις , ναι ή όχι , πολλά πράγματα τα οποία δε χρειάζεσαι; Αναψυκτικά και φαστ-φουντοειδή ας πούμε; Καταλήγεις να ξοδεύεις πολλά λεφτά όποτε θελήσεις απλά να χαλαρώσεις και να περάσεις καλά; Υπάρχουν χιλιάδες πράγματα που μπορείς να κάνεις εσύ και οι φίλοι σου που είναι διασκεδαστικά , δημιουργικά, και δεν κοστίζουν τίποτα ( έντονες συζητήσεις, εξερευνήσεις κρυμμένων τόπων της πόλης σας, να παίξετε μουσική, και άλλα πολλά, αντί να πληρώνετε στα μπαρ, τα σινεμά και τα εστιατόρια)
   Υπάρχουν χιλιάδες τρόποι για να ζήσεις και να τρως με λιγότερο κόστος (μαγείρεμα στο σπίτι, κατασκευή επίπλων αντί αγοράς τους, συγκατοίκηση με πολλούς σε μεγάλα σπίτια,...,...) Μόλις αρχίσεις να πειραματίζεσαι λίγο, θα αρχίσεις πιθανότατα να απολαμβάνεις περισσότερο τη ζωή από τότε που ξοδευόσουν...
   
   
2. Τώρα, που ξοδεύεις λιγότερα, μπορείς να δουλεύεις και λιγότερο! Σκέψου πόσο χρόνο θα κερδίσεις για να κάνεις άλλα πράγματα.. Όχι μόνο θα είναι ευκολότερο να κάνεις πράγματα που σε βοηθάνε να ξοδεύεις λιγότερα, όπως η συμμετοχή σε εθελοντικές οργανώσεις, (όσο λιγότερο δουλεύεις τόσο περισσότερο χρόνο έχεις , ώστε να βεβαιωθείς ότι δεν σου χρειάζεται!!!) , αλλά θα έχεις πλέον το χρόνο να κάνεις και ότι ήθελες πάντα να κάνεις , αλλά δεν είχες το χρόνο: ταξίδια, εξάσκηση, περίσσοτερη ώρα με τους φίλους και τους ανθρώπους που αγαπάς. Όταν δεις λιακάδα έξω, μπορείς απλά να βγείς& και να την απολαύσεις!
   
   
3. Και θα έχεις χρόνο να κάνεις πράγματα που χρειάζεται να κάνεις, ώστε να πάρεις πίσω τον έλεγχο της ζωής σου και του κόσμου σου. Για αρχή, ξεκίνα να διαβάζεις. Δεν έχει σημασία τι, αρκεί να σε κάνει να σκέφτεσαι νέα πράγματα , για δικό σου λογαριασμό. Διάβασε για ανθρώπους που αγωνίστηκαν ενάντια στην κοινωνία τους, π.χ. διάβασε το «1984». Διάβασε ιστορία: μάθε για την Ισπανική Επανάσταση του 1930, όταν ολόκληρες πόλεις αυτοοργανώθηκαν και διοικήθηκαν από τον κόσμο που ζούσε εκεί και όχι από κυβερνήσεις, μάθε για τους αγώνες του εργατικού κινήματος, ή το Free Speech Movement in Berkeley 1960. Διάβασε φιλοσοφία, ενημερώσου για περιβαλλοντικά θέματα, διάβασε βιβλία μαγειρικής για χορτοφάγους, διάβασε underground zines, κόμικς, και ότι άλλο μπορείς να βρείς. Αν υπάρχει βιβλιοθήκη στην πόλη σου, με πολύ μικρό κόστος , αποκτάς πρόσβαση σε πολλά!!!
   
   
4. Το διάβασμα δεν είναι ο μόνος τρόπος για να επεκτείνεις τους ορίζοντες σου και να διευκρινήσεις τις ιδέες σου.
   
   Μίλησε με ανθρώπους για τα πράγματα που σε ενδιαφέρουν, διαφώνησε όταν νιώσεις πως πρέπει, ώστε να γνωρίσεις καλύτερα τα δικά σου πιστεύω. Γράψε στους ανθρώπους που γράφουν σε έντυπα που σου αρέσουν. Συζήτησε μαζί τους και ζήτα οδηγίες ώστε να βρείς και άλλα σχετικά με τα δικά σου ενδιαφέροντα. Δοκίμασε να γράψεις για τις δικές σου ιδέες , μοιράσου τες με άλλους ανθρώπους, ώστε να κερδίσεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου. Ταξίδεψε σε διάφορα μέρη, δοκίμασε να μάθεις ότι μπορείς , για άλλες κουλτούρες και κοινότητες , ώστε να μην έχεις μόνο μία, περιορισμένη, άποψη για τον κόσμο, και να αρχίσεις να φαντάζεσαι πως φαίνεται ο κόσμος μέσα από τα μάτια άλλων ανθρώπων.
5. Τώρα θα ξέρεις τι θέλεις και μπορείς να το διεκδικήσεις. Ψάξε και για άλλους ανθρώπους και ομάδες, με παρόμοιους στόχους και σκέψου πώς να τους υποστηρίξεις ή ακόμα και να συμμετέχεις σε αυτό που κάνουν. Ίσως να μπορείς να αντιγράφεις φυλλάδια, να τα μοιράζεις , ή να οργανώνεις σχετικές εκδηλώσεις ώστε να ενισχύεις τις οργανώσεις που θέλεις. Ίσως να υπάρχουν τοπικές διαμαρτυρίες ή επιδείξεις που να ήθελες να πάρεις μέρος. Προσπάθησε να βοηθήσεις βρίσκοντας τρόπους ώστε να γίνουν πιο αποτελεσματικές και πιο διασκεδαστικές, από ένα απλό σύνολο ανθρώπων που κρατάνε πανό! Αυτό είναι κάτι το βαρετό και σίγουρα υπάρχει ένας πιο αποτελεσματικός τρόπος.
   
   
6. Μπορείς να ξεκινήσεις και δικές σου δράσεις, όπως ξέρεις. Εάν δεν υπάρχει π.χ. τμήμα της οργάνωσης «Food No Bombs» στην περιοχή σου, με άλλους ανθρώπους, βρείτε μία επιχείρηση που θα δωρίζει το περισσευούμενο φαγητό. Αν κάτι δεν πάει καλά, στο σχολείο σου , ή στη δουλειά σου, προσπάθησε να οργανώσεις μία διαμαρτυρία, ώστε να δουν όλοι, πως οι «αρχές» έχουν τόση δύναμη , όση εμείς τους δίνουμε και τίποτα παραπάνω. Εάν το κέντρο της πόλης σου έχει έλλειψη ζωντάνιας και ενθουσιασμού, προσπάθησε να οργανώσεις μία ξαφνική γιορτή μέσα στο Σαββατοκύριακο. Ταρακούνησε όσο μπορείς τις ζωές και τις προσδοκίες των συνανθρώπων σου, ώστε να βγουν από την απάθεια και αρχίσουν να σκέφτονται για πράγματα. Ίδρυσε δίκτυα με άλλους ανθρώπους που ενδιαφέρονται να μπορούν να επιδρούν, στο γύρω μας κόσμο, ώστε να αλληλοβοηθείστε.
   
   
7. Καθ' όλη τη διάρκεια των παραπάνω, μη σταματάς να αμφισβητείς τον εαυτό σου και τις υποθέσεις που κάνεις.
   
   Προσπάθησε να δεις μέσω όλου του κοινωνικού προγραμματισμού που έχεις δεχτεί στη διάρκεια της ζωής σου: Σκέψου πόσο σε επηρεάζει το φύλο σου, πως οι δικές σου σχέσεις με τους συνανθρώπους σου αναπαράγουν την ίδια ιεραρχική δομή, που αντιμετωπίζεις στην επικρατούσα τάση της κοινωνίας μας. Δεν πρόκειται να αλλάξουμε τίποτα πραγματικά, εάν δεν μπορέσουμε να βρούμε νέους τρόπους διαβίωσης και& συνύπαρξης, νέες αξίες που θα διαφαίνονται στον τρόπο που φερόμαστε μεταξύ μας. Δείξε στους φίλους σου πόσο νοιάζεσαι για αυτούς. Προσπάθησε να κάνεις πράγματα που ποτέ δε σκέφτηκες ότι μπορεί να κάνεις... Χόρεψε, τραγούδησε, εξομολογήσου πράγματα που νόμιζες ως τώρα πως έπρεπε να ντρέπεσαι να πεις!
8. Τώρα κοίτα το μέλλον. Πως μπορείς να ασχολείσαι με τέτοια πράγματα , καθώς θα γερνάς; Πως μπορείς να δομήσεις τη ζωή σου ώστε να είσαι πάντα ελεύθερος, να κάνεις ότι θέλεις; Μίλησε με ανθρώπους μεγαλύτερους που δεν έχουν παραδοθεί στο γνωστό μας τετράπτυχο: φαί, δουλειά, ύπνος, τηλεόραση. Με λίγο κόπο, θα μπορέσετε να διατηρήσετε τις δραστηριότητες σας καθώς και τον τρόπο ζωής σας. Ο ιδεαλισμός, η περιπέτεια και η αντίσταση δεν πρέπει να είναι προνόμιο μόνο των νέων. Η ιστορία είναι γεμάτη από άντρες και γυναίκες που δεν δέχθηκαν το συμβιβασμό ή την «ηρεμία» μέχρι το τέλος. Καλλιτέχνες, ηγέτες, και ήρωες σύμφωνα με την επικρατούσα κοινή γνώμη. Όλοι μας όμως μπορούμε να ζήσουμε έτσι, αν είμαστε αρκετά γενναίοι και ιδεαλιστές.

Εάν ο καθένας μας, απαιτήσει τον έλεγχο, σε ότι συμβαίνει γύρω του, εάν ο καθένας μας κάνει ότι μπορεί, ώστε η ζωή να γίνει συναρπαστική και δίκαια για όλους, τα πράγματα...θα αλλάξουν. Πολύς κόσμος το ξέρει , πως ο κόσμος μας , δεν είναι ο καλύτερος δυνατός, αλλά έχουν πείσει τους εαυτούς τους πως είναι ανέλπιδο να προσπαθήσουν και να ρισκάρουν για οτιδήποτε. Αλλά το μεγαλύτερο ρίσκο είναι αυτή η ίδια η έλλειψη θετικής σκέψης και δράσης- τι θα γίνει εάν δεν κάνουμε τίποτα και τίποτα δεν συμβεί, και χάσουμε την ευκαιρία να γίνει αυτός ο κόσμος ένας παράδεισος όπως θα όφειλε να είναι; Μην ντρέπεσαι και μη δειλιάσεις, δεν υπάρχει τίποτα πιο συναρπαστικό από το να παίζεις έναν ενεργό ρόλο, στον κόσμο γύρω σου, και τίποτα άλλο δεν αξίζει περισσότερο!

Πηγή : http://deoxy.org

Σήμερα είδα , ξανά, υψωμένα πανό καταλήψεων στα σχολεία...
Η χαρά μου δεν περιγράφεται
Αλλά για αν είμαι πιο προσγειωμένος, προσπαθώ να βρω και τα αρνητικά στην όλη ιστορία... Και δε μιλάω για χαμένες ώρες και μέρες διδασκαλίας. Αυτές τις θεωρώ περισσότερο χαμένες, όταν πραγματοποιούνται...μέσα σε ένα στείρο και άγονο περιβάλλον, μέσα σε σχολεία όπου προωθείται ασύστολα , αλλά συστηματικά, η εξειδίκευση, ο περιορισμός και ο ανταγωνισμός.
Δε ξέρω αν τα παιδιά καταλαβαίνουν τι ζητάνε. Δε μπορώ να πω ότι ξέρουν τι θέλουν. Τουλάχιστον όχι όλοι. Αλλά , ακόμα και αν δε ξέρουν τι θέλουν, που είναι το πρόβλημα; Προφανώς κάτι τους βρωμάει στην όλη ιστορία, κάτι δεν τους κάθεται καλά και αντιδρούν. Ίσως δεν έχουν κάτι να αντι-προτείνουν, αλλά αυτό δε μειώνει την αξία της αντίδρασης. Και μόνο που ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΝ είναι πολύ θετικό στοιχείο. Είναι η αρχή. Θα ψάξουν, όσοι θελήσουν τουλάχιστον, να προχωρήσουν και στη ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ νέων προτάσεων, νέων τρόπων.
Αυτή η τάση για αμφισβήτηση, είναι , ή θα όφειλε να είναι, έμφυτη σε κάθε, νέο τουλάχιστον, άνθρωπο. Το κακό είναι , ότι αυτή την άγουρη δυναμική, θα θελήσουν να την οικειοποιηθούν διάφοροι. Κόμματα, συνδικάτα, οργανώσεις, και κάθε λογής μαντριά. Το ΚΚΕ πρωτο φαντάζομαι θα θελήσει να ηγηθεί του κινήματος , δημιουργώντας μια ελιτ μαθητών που θα παίρνει τις αποφάσεις . Ο Συνασπισμός θα ακολουθήσει. Οι γνωστοί - άγνωστοι θα κατέβουν στις πορείες για να σπάσουν βιτρίνες...και άλλα πολλά.
Η δύναμη είναι των παιδιών. Και πρέπει να την κρατήσουν στα χέρια τους. Δε χρειάζονται κανέναν καραγκιόζη, για να τους οργανώσει. Μπορούν να οργανωθούν μόνοι τους. Άν το θέλουν και όπως το θέλουν.
Γνωρίζουν όμως τα παιδιά , ότι υπάρχει και αυτή η δυνατότητα ; Της αυτοοργάνωσης; Η είναι πεπεισμένα , πως ο μόνος τρόπος είναι αυτός που τους λένε , οι επαγγελματίες της αμφισβήτησης και της αντίδρασης, κάθε χρώματος και κάθε κόμματος;
Μπορούμε , με κάποιον τρόπο, να βοηθήσουμε τα παιδιά, χωρίς να τα καπελώσουμε; Να τους δείξουμε απλά, και άλλους δρόμους;
Τα παιδιά ξέρουν ότι δε θα αλλάξει η παιδεία με μία κατάληψη. Δυστυχώς η ευτυχώς , δεν είναι ρομαντικοί. Αλλά ψάχνονται και επιζητούν...

"ΟΚ, το ξέρουμε. Μια κατάληψη δεν σώζει την κατάσταση στην παιδεία. Τουλάχιστον όμως, κάνει την καρδιά των μαθητών να χτυπάει πιο γρήγορα. Πόσο συχνά γίνεται αυτό μες στο σχολείο;" (εξώφυλλο του www.theschooligans.gr)

Τι μπορείς να τους απαντήσεις δάσκαλε; Ότι δε φταίς κι εσύ, το ξέρουν...Τι κάνεις; Τι κάνουμε όλοι; Γιατί τα παιδιά δε χαίρονται όταν πάνε στο σχολείο;
Και μη μου πείτε πως το πρόβλημα είναι των παιδιών...

Αυτά από το μέτωπο...